Instruktor

Małgorzata Szpakowska
Blog
08 gru, 2020

O dorobku Marcina Króla, o jego książkach historycznych, socjologicznych, politologicznych napisano już sporo. Także o jego działaniach politycznych, w tym o powołaniu do życia „Res Publiki”, drugoobiegowego pisma dla intelektualistów, z lat 1979-1981. I o całkiem niedawnym, głośnym artykule Byliśmy głupi, w którym próbował zdefiniować przyczyny klęski obozu liberalnego w starciu z populizmem. Pisano także o jego zdolnościach dydaktycznych, o zasługach wychowawczych, wreszcie o ogromnym wdzięku osobistym. Ale w tych wspomnieniach zabrakło mi jeszcze jednej jego właściwości: Marcin dawał poczucie bezpieczeństwa. Miał w sobie rodzaj spokoju, który udzielał się otoczeniu. I rodzaj wiary w siebie, która pomaga nie cofać się przed przeszkodami.

Nie tylko w sprawach fundamentalnych, także na co dzień. Dawno, dawno temu zdałam egzamin na prawo jazdy – i oczywiście prowadzić nie umiałam. Marcin zaangażował mnie wtedy jako swojego szofera – chyba miał własny samochód w remoncie i akurat dużo do załatwiania. No i dwa dni jeździł ze mną jako instruktor – wspaniały w tej roli, bo absolutnie niczym się nie denerwował. Nie wyrywał mi kierownicy, kiedy usiłowałam wjechać pod tramwaj, tylko potem, kiedy już uniknęliśmy śmierci, bardzo spokojnie tłumaczył mi, co źle zrobiłam. I to była najlepsza lekcja, jakiej ktokolwiek mi udzielił. 

Pozwolił mi wtedy uwierzyć, że można się nie przejmować.

Udostępnij

Historyczka literatury i kultury polskiej, krytyczka literacki. W 1966 roku rozpoczęła studia doktoranckie na Wydziale Filozofii UW, które przerwało aresztowanie w marcu 1969 roku. W lutym 1970 roku skazana w procesie taterników na trzy lata, wyrok mocą amnestii zredukowano do półtora roku. Doktorat obroniła w 1975 roku w Instytucie Badań Literackich PAN, habilitowała się na Uniwersytecie Warszawskim w 1996 roku, od 2004 roku jest profesorem tytularnym. Od 1972 roku przez trzydzieści lat pracowała w redakcji „Dialogu”. Autorka książek: Światopogląd Stanisława Ignacego Witkiewicza (1976) - nagroda Kościelskich, O kulturze i znachorach (1983), Dyskusje ze Stanisławem Lemem (1996, 1997), Zakorzenieni, wykorzenieni (1997), Chcieć i mieć. Samowiedza obyczajowa w Polsce czasu przemian (2003), Teatr i bruk (2006), „Wiadomości Literackie” prawie dla wszystkich (2012).